Bouworde in Cambodja

Nog foto's

2006-01-13T20:45:00.000+07:00

Hier zijn dan nog enkele foto's van onze laatste weken

Tuben op de Song - rivier in Vang Vieng

Een stukje van de prachtige waterval in Luang Prabang

Ban Nam Lai, het dorpje in de jungle waar we overnacht hebben

Enkele kindjes van het dorpje

Ons hutje

Het begint af te korten....

2006-01-13T20:02:00.000+07:00

Hallo iedereen,

Hier is het laatste berichtje dat we in Laos zullen typen. Speciaal voor moeke boechout, omze trouwste supporter, maar natuurlijk ook voor alle anderen!

Na Luang Prabang zijn we verder de bergen ingetrokken, schoon zalle!
In Luang Nam Tha hebben we een echte trekking gedaan. Op twee dagen hebben we zo'n 20 km gewandeld in de jungle op glibberige paadjes, langs griezelige afgronden en over of door het water. Het was soms een beetje spannend, maar we hebben het heelhuids overleefd!

's Nachts hebben we in het dorpje Ban Nam Lai geslapen. Dit is een primitief dorpje van zo'n 300 inwoners ergens in die jungle. Gelukkig hadden we onze gids Sone bij die voor de route en de vertalingen heeft gezorgd.

Toen we daar aankwamen zijn we meteen een hutje binnengewandeld waar ze LaoLao aan het stoken waren. Dit is het meest gekende whiskey-achtige drankje van Laos. Natuurlijk moesten wij een glaasje proeven, amai, straf spul zalle!

Daarna hebben we gespeeld met de kindjes van het dorp en heel veel foto's getrokken wat de mannen en de kindjes echt geweldig vonden. Op terugweg naar ons hutje kwamen we langs een kindje dat met een vlijmscherp mes in zijn vinger had gesneden. Het was door het bot en het zag er echt niet zo goed uit.
Omdat daar geen dokters in de omgeving zijn hadden we hun maar ons ontsmettingsmiddel en water gegeven, en hen getoond hoe ze iedere dag een nieuw verband rond de vinger moesten doen.

Vinh,een van de twee Engelsmannen die ons vergezelden op de trekking kon het hier niet bij laten. Hij heeft de familie aangeboden om met het kindje naar het dichtsbijzijnde stadje te gaan en in te staan voor de medische kosten. Hij is dan ook met het kindje en zijn vader vertrokken naar Luang Nam Tha, zo een drie uur wandelen door de jungle in het donker.

's Avonds hebben we de leukste avond gehad van onze hele reis. Na ons avondeten ( bamboe-soep, kip, rotan, sticky rice en een chilisauske gemaakt door de dorpsbewoners) kregen we het bezoek van enkele jongens van het dorp.

We hebben hen wat Engelse woordjes geleerd, leren tellen in het Engels en veel gezongen en gedanst. Met als gevolg dat toen we gingen slapen al de kinderen 'ooh la laaa' , ' ooh my gooood' en 'amaaaai' riepen. Daarnaast kunnen ze nu ook 'head, shoulders,knee and toe' en......... de vogelkesdans zingen en dansen!

Na een goeie nachtrust vertrokken we dan weer voor een trektocht door de jungle. In het begin was er een bird-calling door een dorpsbewoner, maar vogels hebben we wel niet gezien. Daarna kegen we een kip te eten die 's morgens nog half-levend naast ons bed lag, met bamboe en rotan. Het was lekker, maar we hebben de Laotianen maar zelf het kippenhoofd - en maag laten eten.

Vanuit Luang Nam Tha hebben we terug de bus genomen riching Vientiane. Het busritje heeft maar liefst 22 uur geduurd. We kregen weer veel Thaise karaoke-muziek, rochelende Aziaten, een klapband en geen slaap, maar we zijn er geraakt.

Van hieruit nemen we zondag het vliegtuig naar Bangkok, waar we woensdagavond dan al richting Belgie vliegen.

Groetjes,
Karen, Ine en Ellen

Gelukkig nieuwjaar!!!!!

2006-01-06T19:52:00.001+07:00

Hoi,

Onze eerste berichtje van 2006, hopelijk hebben jullie het nieuwe jaar goed gevierd.
We vierden oudejaar in zuiderse sferen rond het kampvuur langs de Songrivier. Was eens iets anders!

Maandag vertrokken we naar Luang Prabang, een gezellig plaatsje in het noorden van Laos. Hoewel we ons al een dikke fleecetrui hadden aangeschaft, waren de temperaturen hier heel aangenaam (rond de 28 graden). Maar we hebben niet stilgezeten! We bezochten een tempel op de berg Phousi met daar een prachtig uitzicht over Luang Prabang, waar we ondermeer ook de voetafdruk van Boeddha zagen. Het Rode Kruis hebben we gesponserd met bloedgeven, een stoombad te nemen en een heerlijke massage.

Een dagje trokken we op pad naar de watervallen waarvan we de naam helaas eventjes kwijt zijn. Het zijn in ieder geval de mooiste watervallen die we hier in Azie gezien hebben met helder blauw water.

's Avonds waren we meestal terug te vinden op het nachtmarktje met allerlei leuke spulletjes. We hebben ook een keer de plaatselijke cinema bezocht,wat inhoudt dat je zelf een dvd kan kiezen en je daarna kan installeren in een knus kamertje.

Tot zover Luang Prabang. Morgen vertrekken we nog verder richting het noorden. Hoe het ons daar vergaat vernemen jullie binnen enkele dagen.
(Foto's op de site zetten lukt hier niet, hopelijk hebben we de volgende keer meer geluk)

Ellen, Karen en Ine

Onze eerste dagen Vangvieng

2005-12-30T20:51:00.000+07:00

Ons vervolg:

Maandag reden we in ons minibusje uit Vientiane richting Vangvieng doorheen de beginnende heuvels. Ons ritueel wanneer we op een nieuwe plaats terechtkomen is: op zoek gaan naar een guesthouse, ons installeren, op verkenning gaan, eten en rusten. Dus ook die dag gebeurde hetzelfde.

Dinsdag gingen we de natuur van Noord-Laos verkennen. We wandelden tussen de rijstvelden door naar een klein bergje dat we beklommen. Op de top bewonderden we het mooie uitzicht.
Een grot gingen we eveneens bezoeken. Tussen de spinnen door, die tegen de grotwanden naar ons gluurden, .......

Woensdag besloten we te gaan 'tuben' ( m.a.w. liggend in een camionband dobberend op het water). We werden een 6-tal km verderop gedropt met ons vervoermiddel, de band. We lieten ons met de stroom meedrijven langs de bergen en de plaatselijke cafeetjes waar je bij het kopen van een drankje een sprong mocht wagen van een 10-meter hoog plateau in de Song rivier.

De dag nadien vonden we dat we nog maar eens nood hadden aan een josdag, rustdag. En Vangvieng is daar de ideale plaats voor. We installeerden ons met een boekje en drankje langs de rivier en bewonderden 's avonds (nog maar eens) de zonsondergang. Daarna hebben we ons weer genesteld in een van de vele caffeetjes. Hier kan je vanuit de kussens naar alle afleveringen van Friends kan zien terwijl je geniet van een fruitshake of iets anders lekkers.

Omdat we gisteren niet al te veel hadden gedaan, vonden we het niet slecht om vandaag in actie te schieten. Een trektocht doorheen de bergen. Omdat we blijkbaar de enige toeristen waren die zich voor die tocht hadden ingeschreven hadden we onze persoonlijke gidsen, Mister Loo en Mister Why.
Doorheen de dichtbegroeide natuur wandelden we naar een waterval. Daar maakten we een vuurtje en barbequeden op z'n Laotiaans. Verder kwamen we een berg tegen die we via een grot konden doorkruisen. Moedig met de fakkels in de handen wandelden en kropen we naar de andere kant van de berg.

en nu op naar het nieuwe jaar, 2006...
Via radio donna hebben we het over heel Belgie verspreid, maar voor diegenen die het niet hebben gehoord: Een gelukkig nieuwjaar!

Ellen, Karen en Ine

Zalig Kerstmis!

2005-12-25T17:10:00.000+07:00

Sabaidee, (goeiendag)

Er zijn alweer enkele dagen gepasseerd sinds onze laatste update, en we hebben weer heel wat beleefd!

Na Savannaketh reden we naar Thakek, waar we logeerden in een gezellig guesthouse met een leuk kampvuur 's avonds. 's Anderendaags gingen we op ontdekkingstocht doorheen de jungle waar we enkele grotten tegenkwamen. Het spectaculairste van deze tocht was ongetwijfeld onze zwemtocht in een van deze grotten. Stel u voor: een pikkedonkere grot, 600 m lang en water tot 6 meter diep, een gids die geen engels kon en gewond raakte aan zijn knie waardoor wij hem naar buiten moesten loodsen. Hier hebben we dus nogmaals dapper onze angsten overwonnen!!

Na Thakek was het de beurt aan Vientiane, de hoofdstad van Laos waar we de kerstdagen gingen doorbrengen. De eerste twee dagen kunnen we samenvatten als volgt;slapen, eten,drinken en winkelen voor onze kerstoutfit op de plaatselijke Morning Market.

Om Kerstavond in stijl door te brengen ( We zijn dan ook maar een keer in azie tijdens Kerstmis ) hebben we een nachtje geboekt in dit Green Park Boutique Hotel. Neem een kijkje op www.greenparkvientiane.com en wees jaloers!

Ons Christmas Eve Dinner bestond uit:
- spinazieroomsoep
- gerookte zalm met asperges en camembertsaus
- gegrilde kalkoen met patatjes in de schil
- chocomousse met mangosausje

Aangezien dit gezellig hotel nog maar een maand open is en wij bijna de enige gasten waren, werden we er dik in de watten gelegd met glaasjes wijn, nootjes en een kerstkaartje!
Het was wel zalig om eens te slapen in een propere kamer met een zachte, echte matras, een donsdeken en een lekker warm bad.

Vandaag, op Kerstdag, zijn we naar een naburige tempel geweest waar Karen en Ine genoten hebben van een stoombad met kruiden en een traditionele Laotiaanse massage. Duizend keer beter dan de Khmer - motmassage van Siem Reap.

Vanavond gaan we uiteten met Irene en Gracia, twee Zwitserse meisjes waar we de laatste dagen mee optrekken. Tot de volgende!

Op weg naar de griezelige grotten

Ons hotel

Bij de kerstboom

foto's!

2005-12-18T19:15:00.000+07:00

Ons etentje in het plaatselijke dorpje.
Sticky rice met ei..... culinair hoogstandje!

Hier kregen we een douche van de olifanten

Ons Karen bij de Tad Fan waterval.

Ons Ellen op haar olifant.

Ons Ine met een klein Laotiaans kindje

het Bolovensplateau en het olifantendorp!

2005-12-17T20:03:00.000+07:00

Hellow!

Hier hebben jullie gelukzakken alweer een nieuwe update.

In Pakse maakten we een trektocht in het natuurgebied van het Bolovensplateau. Hier bezochten we de grootste waterval van Laos, Tad Fan. Vanaf een hoogte van 200m stort het water hier de diepte in. Een tochtje in de omgeving was mooi meegenomen!

Na Pakse trokken we even terug richting Cambodja, meer bepaald naar Champassak, een klein dorpje aan de oevers van - uiteraard - de Mekong. We verkenden het dorpje op ons favoriete vervoersmiddel, de fiets. De volgende dag stond het olifantendorp Ban Khiet Nong op het programma. Hier werken ze nog met olifanten op het veld.
Alhoewel het tegen onze principes indruist dat er olifanten worden uitgebuit voor de toeristen hebben we kunnen zien dat ze hier goed behandeld worden. Wij hebben dan ook een tochtje gemaakt door de jungle op de rug van zo'n beestje. Het was de moeite!

De nacht brachten we door in een hutje aan de rand van de wasplaats van de beesten op een grote vlakte voor ons. We zagen er onder meer buffels en olifanten. 's Nachts kregen we ook het bezoek van een grazende buffel langs ons hutje.
' s Middags kregen we een maaltijd voorgeschoteld van een familie in het plaatselijke dorpje. Hier maakten we kennis met het authentieke Laotiaanse plattelandsleven.

Ondertussen hebben we alweer een hele reisweg afgelegd en zijn we neergestreken in Savannaketh. We hebben net genoten van een overheerlijke pizza en zjin klaar voor volgende avonturen!

Tot dan,

Banlung-Don Det- Don Khong- Pakse

2005-12-13T20:40:00.000+07:00

Na enkele dagen zonder internet dan hier eindelijk in Pakse nog eens een verslagje van onze reis voor onze trouwe fan Yvonne van t Linne en alle anderen. Vorige week verlieten we Kratie met een overvolle taxi en reden naar Stung Treng. Eenmaal hier aangekomen kregen we een nieuwe taxi richting Banlung waar het stof langs alle kiertjes binnen kwam.
In Banlung bewonderden we twee watervallen, maakten een jungeltochtje rond het vulkaanmeer en namen er nadien een frisse duik in.
Na alweer een stoffige en hobbelige rit ( 4 personen van voor in de auto en 4 achterin) kwamen we terug in Stung Treng aan en namen de speedboot met een enorme snelheid naar de grens van Laos. Hierna strandden we op het eiland Don Det, gelegen in de '4000 eilanden' van de Mekong. We kregen een hartelijke ontvangst in het guesthouse van gekke Mama Rasta en de rest van de familie. Die dag genoten we verder van de bananenpannekoeken (met chocolade!), de exotische fruitshakes en de hangmatten. Zalig! De dag nadien: idem ;-)
De volgende dag schoten we in actie op onze kayakken en dobberden heerlijk rond op de Mekong. Ons laatste dagje op dit gezellige eilandje huurden we fietsen en zagen we de grootse watervallen op het naburige eiland Don Kone.
Op zondag en maandag waren we op Don Khong. Een heel pak minder paradijselijk dan we ons hadden voorgesteld. Hier maakten we een fietstocht die wat langer uitviel dan we hadden gehoopt. 's Anderendaags trokken we een heuvel op, tot een slangetje ons voor de voeten liep waarop we maar wijselijk terugdraaiden.
Momenteel zijn we in Pakse. Waar we morgen weeral vertrekken naar het Balovensplateau. Benieuwd wat ons daar allemaal te wachten staat.

Een bamboeslang tijdens ons jungletochtje in Banlung.

Het befaamde Mama Rasta Cafe met daarboven de gecko's die ons vergezelden gedurende de hele reis.

Genieten!!!!!

De watervallen van Li Phi op het eiland Don Kone.

Groetjes van Karel, President en Bolleke

enkele foto s

2005-12-04T20:21:00.000+07:00

Het Cambodjaans landschap.

De hele avond gelachen en met reden, de rugzak was terecht!

Tijdens ons fietstochtje even pauseren met een lekker sappig mandarijntje .

De bewoners van het eiland leven voornamelijk van de landbouw die nog op primitieve wijze gebeurt.

Op het paradijselijke eilandje tijdens onze fotoshoot.

Onze enige gelukte foto by the way...

De mooie zonsondergang aan de Mekong.

Kratie

2005-12-04T19:41:00.000+07:00

Hier zijn we terug.
Waar waren gebleven... op het eiland in Kampong Cham...
We hebben er een hele fietstocht gemaakt tussen de plaatselijke bevolking en de mooie natuur. Langs kleine weggetjes en door de velden waar de valpartijen natuurlijk niet uitbleven. Met onze modderige benen stapten we terug de boot op naar het vaste land. Hierna speelden we een enerverend spelletje monopoly in een plaatselijk restaurantje.

zaterdagochtend namen we een 3,5u durende busrit naar Kratie. Na ons te hebben geinstalleerd in een wel heel gezellig guesthouse (met tv!) genoten we van een wandelingetje doorheen het dorpje en van de toch vrij bewolkte zonsondergang langs de Mekong. Hier sloten we ons dagje mee af.

Voor zondag hadden we grootse plannen.... Berg beklimmen en dolfijnen bewonderen. De heuvel was niet zo fascinerend, maar toch wel de moeite voor een kleine klim. En van de zoetwaterdolfijnen, blijkbaar de laatste 25 op de wereld, hebben we een uurtje mogen genieten dobberend op het water. Nadien bracht onze scheepsjongen ons naar een eilandje in de buurt; Hilariteit alom!!! We hielden er een korte fotoshoot.
Terug aan wal reden onze motordrivers ons naar een prachtig plekje waar we al etend genoten van een zon die we zagen zakken in de zee (Mekong).

Morgen zetten we onze reis verder naar Stung Treng. We merken dat hoe verder we richting Laos trekken, hoe minder toeristen we tegenkomen en minder internet beschikbaar is . Dus vermoedelijk gaat het nu echt wel enkele dagen, misschien zelfs weken, duren vooraleer we terug onze site kunnen bijwerken. (Jullie zullen denken"dat zeiden ze een week geleden ookal" maar nu zijn we er bijna zeker van, ach we zullen zien).

Op naar het avontuur...

Tot de volgende!

vanuit het thuisfront

2005-12-04T17:09:00.000+07:00

Voor de geïnteresseerden: ga vlug eens een kijkje nemen op de vtm site (www.vtm.be) onder telefacts. Daar vind je het aangrijpende verhaal van cambodjaanse kinderen waarvan hun ouders door HIV om het leven kwamen. Zij leven en werken dag en nacht op het stort om een klein beetje geld te verdienen in een poging zo te kunnen overleven...
ook weer een mooi project om te steunen!
(je moet wel vlug zijn want vandaag is de laatste dag dat je het kan bekijken)
dus vtm, telefacts, "de vlaamse samaritanen")

kompong Cham

2005-12-02T11:41:00.000+07:00

Hallo!

De eerste dag van onze rondreis is voorbij, en we zijn aangekomen in Kompong Cham. Tijd voor een kort berichtje dus.

Na alweer een busrit van 7,5 uur met fijne (ahum) karaoke - muziek, vriendelijke Cambodjanen en gefrituurde spinnen en kikkers zijn we kort na de middag gearriveerd.

Toen was het even tijd voor paniek wanneer bleek dat de rugzak van Ine niet op de bus zat. Maar dankzij enkele hulpvaardige drivers en telefoontjes, bleek al snel dat de rugzakin Siem Reap de bus genomen had naar Pnom Penh. Enkele uurtjes later kwam die bus langs Kompong Cham en was de rugzak gelukkig weer terecht.

Na onze aankomst hebben we nog een mannen - en vrouwenberg bezocht. Daar vonden we eerlijk gezegd niet zoveel aan, maar dankzij ons hebben drie (homoseksuele) monniken hun Engels toch nog eens kunnen oefenen ;-)
Hier zijn ze namelijk veel minder toeristen gewoon, en dat is er aan te merken. Op straat worden wij, de drie bleekscheten veel nagekeken.

Vandaag hebben we zalig lekker lang uitgeslapen en ontbeten. We hebben net fietsen gehuurd en gaan daarmee straks een eilandje bezoeken. Het verslag volgt!

2005-11-30T21:01:00.000+07:00

Ja, ja...Ze zijn vertrokken. Liesbeth, Greet, Maura, Martine,Bart, Koen en Jorian zijn deze voormiddag moedig het vliegtuig opgestapt. En wij (Karen, Ellen en Ine)? Wij blijven moederziel alleen achter.
Het afscheid was even moeilijk maar nu zien we het weer helemaal zitten om er tegen aan te gaan. Dus deze site blijft bestaan voor al onze avonturen. Omdat we in de minder toeristische gebieden terecht gaan komen, zal het niet evident zijn om iedere dag op internet te zitten, maar we gaan ons best doen om zoveel mogelijk van ons te laten horen.

Onze plannen voor de komende weken:

morgen (donderdag 1 december) vertrekken we richting Kampong Cham waar we waarschijnlijk een 2-tal nachten gaan blijven.
Daarna willen we doorreizen naar Kratie
Van Kratie naar Stung Treng en daar tussendoor zou het ons ook de moeite lijken om in Rattanakiri de prachtige natuur de bewonderen.
Hierna de Cambodjaans-Laoitiaanse grens over en dan richting Vientiane (hoofdstad Laos). Op het gemak en we zullen wel zien hoe het loopt. Genieten is de boodschap!
In Vientiane zouden we graag eind december willen aankomen dat we er nog nieuwjaar kunnen vieren.
Van daar uit het noorden van Laos trotseren en de 15de januari staat ons vliegtuigje al klaar richting Bangkok.
In Bangkok zullen we een 3-tal dagen verblijven, want 18 januari vertrekken we terug naar ons Belgenlandje waar we de 19de zullen arriveren.

Dit zijn onze vage plannen...

We houden jullie op de hoogte.

Ellen, Karen en Ine

op de Bokorhill...

2005-11-30T17:23:00.000+07:00

2005-11-30T15:14:00.000+07:00

hello belgium,

even een update over de wilde avonturen van de rondtrekkers. Na een busreis van 4 u (vanuit Phnom Penh) kwamen we om half 6 aan in sihanoukville. Guesthouse 'GST' werd onze gezellige verblijfplaats gedurende 2 nachten. Om eerlijk te zijn, veel was er niet te zien: sihanoukville is erg toeristisch gericht en buiten het maken van lange strandwandelingen en uitstapjes naar de verschillende eilanden was er niet veel te beleven.
het trotseren van een toch wel vrij woeste zee in een primitief cambodjaans bootje naar "bamboe-eiland" maakte de badplaats wel eens de moeite voor een 2-tal dagen...
De mooie eilanden waren de uitvalsbasis voor een uurtje snorkelen, maar door het slechte weer waren de koraalriffen niet echt duidelijk te zien. Insmeren vonden wij weer niet nodig natuurlijk wegens de bewolking; resultaat= 5 rode kreeften in een wiebelend bootje.
Nadien genoten we van een lekkere happy shake bij kaarslicht en het geluid van de golven der 'aziatische zee' (?).
's Anderendaags gingen we effe kieken in Kep. Het effe is 2 nachten geworden waarbij we een erg avontuurlijke tijd beleefden; met 5 vrullie overnachten in een houten boomhuttoestand temidden van de natuur (denk maar aan robinson crusoe: enkel elektriciteit tussen 18u30 en 23u30, veel ongedierte, lekjes bij regen, ijskoude douches, niet doortrekkende toiletten,... ZALIG!) voeg hierbij een prachtig zicht op zee en wees maar jaloers! wie zei dat Kep minder de moeite zou zijn? niets is minder waar: idyllische eilanden met prachtige zandstranden, torenhoge palmbomen, GEEN toeristen en helderblauw water.
stukgeschoten en afgebrande ruines van wat eens een mondaine badplaats was herinneren ons aan de rellen die er plaatsvonden en slechts 7 jaar geleden eindigde...

Nu we in Kep waren, moesten toch eens een kijkje gaan nemen in het Belgische hotel aan de seaside. wel eens leuk om te zien, maar peperduur en dus niet echt geschikt voor ons backpackers. 's Avonds zijn we er met de schrik vanaf gekomen nadat iemand probeerde om het fototoestel van Liesbeth te stelen. Het was pikdonker en afgelegen toen er iemand vrij vlug op ons kwam afgelopen. we zijn ondertussen gewend geraakt aan de cambodjaanse gastvrijheid (deze ontmoetingen zien zij als een goede oefening om hun engels bij te schaven) en zagen er dan ook niet veel argwaan in dat hij vroeg waar we verbleven. Toen Liesbeth plots viel en begon te roepen, dachten we aan een of ander vies beest maar blijkbaar werd ze in de struiken geduwd in een poging de camera te kunnen bemachtigen. Met z'n allen zetten we het op een lopen om uiteindelijk toch veilig maar uitgeput in het guesthouse aankwamen. Zo zie je maar, toch maar goed opletten voor alleenreizigers want echt veilig is het nergens meer...

Onze trektocht werd afgesloten met een uitstap naar de berg 'bokor'. De dag begon met een pickup-tochtje doorheen bijna onberijdbare weggetjes naar boven om daar te genieten van een prachtig zicht over de zee en achterliggende gebieden (vietnam zou zichtbaar zijn maar hebben we niet gevonden :-). een bezoekje aan de ruine van de vroegere verblijfplaats van de koning werd een eerste stopplaats. nadien werd de tocht te voet verder gezet doorheen de jungle. Werkelijk een weg banen door de wildernis en uitkijken voor reuzespinnen (ditmaal eens niet overdreven!), slangen en tijgeruitwerpselen. Een 3-tal uur en veel schrammen, bloedzuigers en moddervlekken later kwamen we aan op ons rustpunt. Wat smaakte dat broodje met currysoep! na een bezoek (en duik voor de liefhebbers) aan de waterval was de vroegere Franse kolonie op de top van de berg aan de beurt; de ruines van het oude casino, postkantoor, politie checkpost, kerkje,... deden denken aan een ware spookstad die recht uit een of andere oorlogsfilm zou gegrepen kunnen worden.
en dan een hobbelige terugtocht bij zonsondergang om een goedgevulde dag mee af te sluiten; het was meer dan de moeite en moe maar voldaan kropen we die avond dan ook vroeg in ons bedje...(dank u wel bouworde dat we in deze laatste week de kans kregen om meer van het prachtige cambodja te mogen ontdekken!!!)

en dan volgde de terugtocht naar siem reap, een lange saaie dag in de bus waar eigenlijk niet zoveel over te vertellen valt. Het voelde toch wel een beetje als 'thuis komen', ons plekje smileys (guesthouse) in siem reap waar we de eerste weken enorm graag vertoefden... Ons laatste avondmaal werd afgesloten met een avondje in de pub 'Angkor What?!' dat ondertussen werd benoemd tot stamcafe van de maand.

en nu... de terugweg naar huis. een dubbel gevoel; graag thuis te komen en terwijl toch nog zo graag willen blijven... nu ja, het is fantastisch geweest!!!

Ons laatste dagje in het Sangkheum Center (foto's)

2005-11-28T22:45:00.000+07:00

Allemaal klaar om het water te trotseren.

Ons laatste dagje in het Sangkheum Center

2005-11-28T22:06:00.000+07:00

Vandaag, ons laatste dagje.... snik snik. Nooit verwacht dat het ons zo zou aangrijpen. De opvoedsters hadden ons reeds vrijdag uitgenodigd om mee met de kinderen naar West Barray te gaan. Het West Barray is een groot meer gelegen buiten Siem Reap.
Met z'n allen en een grote pick-nickmand vertrokken we richting het meer. Daar aangekomen begon de sprint richting het water. De kinderen beleefden er de tijd van hun leven en wij ook.
Tegen de late namiddag was het gedaan met de pret en klommen we weer met z'n allen in de laadbak van het camionnetje. Op de terugweg naar het weeshuis kwamen we tot het besef dat het echt wel bijna voorbij was. Het afscheid naderde...
Eenmaal aangekomen namen we met een klein hartje afscheid van de kinderen en de opvoedsters en werden we massaal uitgewuifd. Als afscheidsgeschenkje kregen we allen een handgemaakt doosje met onze naam erop en een diploma er boven op. Kortom, het was een emotioneel geladen dag.
's Avonds kwamen 2 verloren zonen aangewandeld. Bart en Koen kwamen vermoeid van een wel heel avontuurlijke rondreis terug.
De rest volgt morgen.

de tickets

2005-11-28T10:53:00.000+07:00

Voor de ongeruste zielen....

Alles is opgelost! de 7 zullen hier woensdag vanuit Siem Reap vertrekken om 11u en aankomen in Zaventem 1 december. Het is mogelijk dat er wat vertraging zal zijn omdat alle vluchten met een 10-tal minuten achter lopen.

tot dan....

De kinderen van Cambodja

2005-11-26T21:47:00.000+07:00

Dit zijn de schooltjes die we bezochten tijdens de "monitoring" op het platteland.

Hier enkele actiefoto' s tijdens de spelletjes
Moul op kop ==> Deugniet eerste klas

Solita en Sotchem aanzien Jorian als hun hobbelpaard(je)

2005-11-25T20:58:00.000+07:00

Killing Fields & S-21

2005-11-24T23:05:00.000+07:00

Verhaal van de rugzaktoeristen

2005-11-24T23:01:00.000+07:00

Hallo,

Woensdag vertrokken we met de bus naar Phnom Penh.
Eerste indrukken van de hoofdstad van Cambodja :
- veel te druk
- stinkende uitlaatgassen van de vele brommerkes
- arm en rijk leven naast elkaar
- stoffig
- onze eerste verkeerslichten en -borden ontdekt! Toch blijft oversteken van een straat een levensgevaarlijke onderneming
-.....

Toch is het noodzakelijk om het een bezoekje te brengen als je een reëel beeld wilt krijgen over de gruwelijke impact van het Khmer-regime. Moeilijk te vatten dat deze verschrikkelijke daden slechts 25 jaar geleden plaatsvonden.
Zo bezochten we eerst het Tuol Sleng museum. (S21) In deze voormalige school werden duizenden slachtoffers gefolterd, opgesloten en op de meest onmenselijke wijze vermoord. ( om een idee te geven : galgen, bijlen, verdrinkingen, mini-cellen, prikkeldraad, ....)

Nadien bracht een Tuk-Tuk over een erg bumpy road naar de killing fields, waar de massagraven gelegen zijn.

Na de middag brachten we kort een bezoekje aan het koninklijk paleis en een zilveren pagode. Het goud en de tierlantijntjes is totaaaal niet te vergelijken met het grijze paleis van ons belgenlandje.
De 5 vrouwen sloten hun dagje af door zich uit te leven in het plaatselijk shoppingscenter. Gevolg : veel plastiek zakjes rijker, maar wat dollars armer.

Morgen gaat onze tocht verder naar Shianoukville. Verslag volgt.....

Het verhaal van de achterblijvers

2005-11-24T20:40:00.000+07:00

Voor de meesten onder ons is de laatste week Cambodja van start gegaan. Enkelen kunnen nog een 7-tal weekjes langer genieten.

Woensdagmorgen hebben we ons opgesplitst in 2 groepen. Liesbeth, Greet, Martine, Ellen, Karen, Bart en Koen zijn gaan rondtrekken en Maura, Jorian en Ine blijven in Siem Reap verder werken in het weeshuis.

Hoe de avonturiers het maken zullen jullie nog wel lezen op deze site. Wij houden jullie op de hoogte over onze belevenissen met de kinderen.
Omdat we merken dat de kinderen geregeld nood hebben aan vrij spel, is het weinig zinvol om de hele dag activiteiten te organiseren. De kinderen genieten merkbaar meer van een kortdurend goed uitgewerkte activiteit. Hierdoor kunnen ze hun gedachten er beter bijhouden wat ons des te meer motiveert en voldoening geeft.

Woensdagvoormiddag hebben we het geluk gehad om samen met enkele opvoedsters "monitoring" mee te maken. Dit houdt in dat men arme gezinnen in en rond Siem Reap ondersteunt en begeleid naar een beter leven. Blijkbaar hadden de kinderen in die dorpjes nog maar weinig tot nooit een "bparang" (vreemdeling in Khmer) gezien. Ze waren allen erg ginteresseerd in onze lange neuzen (in vergelijking met de hunne) en onze blanke huid. Zelfs een peuter dacht dat hij aliens zag, want begon angstvallig te huilen.
De opvoeders bemiddelden vooral met de leerkrachten van de plaatselijke schooltjes, omdat de kinderen van de arme gezinnen niet meer naar school mochten. Ook hadden we de eer om schriftjes uit te delen aan de schoolkinderen. Heel dankbaar waren ze.

In de namiddag hadden we nog eens activiteit met de kinderen van het Sangkheum Center. Omdat de Engelse les van start was gegaan hadden we die dag minder kinderen om mee te spelen. Onze handen tekenden we op een groot papier, met daarin onze namen. Tussendoor zongen we onze favoriete liedjes en maakten we nog meerdere tekeningen. Ook hebben we Khmer les mogen meevolgen, waar niets van te snappen was.

Voor donderdagnamiddag hadden we "pijltje trek" voorbereid. Ook al was het met momenten heel moeilijk om de kinderen duidelijk te maken wat de bedoeling was. Maar merkbaar hadden ze er van genoten. Ook vandaag hadden we veel gezongen. De kinderen beginnen de teksten van de liedjes stilletjes aan te kennen. Zelfs ons Solita, meisje van 2 zingt zo hard ze kan mee. Ook Chinese voetbal is nog steeds "in" bij de kinderen.

Het was weer een aangenaam dagje voor de kinderen en voor ons.

Battambang en fundraising....

2005-11-22T22:09:00.000+07:00

Hier zijn we weer,... Laten we starten waar we geëindigd zijn.

Dus na woensdag komt donderdag, nog eens een dagje in het weeshuis mogen doorbrengen. Omdat de kinderen die dag vrij waren van school, hadden we de kans om een grootse estaffetteloop te plannen. Wat een succes! Zowel de kinderen als wij genoten er met volle teugen van.

De dag nadien vertrok de helft van de groep richting Battambang en de anderen gingen naar het weeshuis. Eerst uitleg over dagje weeshuis: daar aangekomen hebben we de kinderen de kneepjes van macramé eigen gemaakt alsook het maken van vriendschapsbandjes. In de namiddag stonden stoelendans, bellen blazen en liedjes zingen op het programma. Wat een energie dat die kinderen hebben. Groot en klein zongen uit volle borst mee "Head, shoulders, knees and toes, knees and toes..." en anderen.
In Battambang waren ze op dat moment aan het bekomen van een 6 uur durende bootreis op het Tonle Sap meer, waarbij ze genoten van een bezoekje aan de stad.

Zaterdagnamiddag kwam de andere helft aan na een iets minder comfortabele boottrip. Aangekomen in het hotel vernamen we dat de andere groep reeds op uitstap was naar een nabijgelegen meer. Wij besloten om even uit te rusten en nadien een zalig ritje te maken op een bamboetrein. Op een platform gemaakt uit bamboe raasden we aan een snelheid van ongeveer 60 km/u door het platteland van Battambang.

Zondag besloten we om de killingfields en graven te bezoeken op een berg. Tijdens het Rode Khmerregime werden hier mensen geëxecuteerd door ze van een hoge berg de grotten in te duwen. Veel mensen vonden hier de dood. Gedurende de weg naar boven werden we begeleid door een groep kinderen die ons de weg wezen en ondertussen verkoeling brachtten met hun waaiers. Boven aangekomen stonden we plots temidden van een boedhistische tempel en daar genoten we van de verre uitzichten. Op de terugweg reden we door het platteland achterop een brommer en kwamen op idyllische plekjes terecht, o.a. bij een troep fruitvleermuizen.
Op de terugweg van Battambang naar Siem Reap viel plots onze boot stil door een kapotte propeller. Resultaat, we kwamen met een lichte vertraging en een rood verbrandde huid terug "thuis". De dag werd afgesloten met een etentje met Rob en Kirsten van de Bouworde.
Vandaag tenslotte hebben Rob en Kirsten het project bezocht. In de namiddag zijn we met de gehele groep naar het project "Green Gecko" geweest. Na een verhelderend gesprek besloten we om daar een deel van onze fondsenwerving aan te besteden. Het project bestaat uit het aanbieden van onderwijs, 1 warme maaltijd en basishygiëne aan de straatkinderen. Ons geld zal besteed worden aan de aankoop van een EHBO koffer en X aantal bezoeken aan de dokter en tandarts. Een ander deel gaat naar een project van 1 van de jongens van het Sangkheum Center. Hij wil zich inzetten voor het cambodjaanse volk door hen Engelse les te geven. Met ons geld zal hij het klaslokaal bouwen. Bij de beide projecten hebben we uitdrukkelijk gevraagd om ons foto's op te sturen. Het 3de deel van het geld gaat naar ons weeshuis.

Zo,dit was het dan al weer, tot een volgende keer....

fotoooooos

2005-11-21T23:11:00.000+07:00